با توجه به راه اندازی وبگاه جدید رایگاه و انتقال کلیه مطالب پیشین به ان
به نشانی www.raygah.ir
دیگر وبلاگ حاضر به روز نخواهد شد
جهت دسترسی به مطالب جدبد به نشانی www.raygah.ir مراجعه نمایید
افتاده بر روی خاک یک ماه خون گرفته خوابیده در کنارش هفتاد و دو ستاره
پاشیده اشک زهرا بر حنجر بریده گه می کند زیارت، گه می کند نظاره
سر آفتاب مطبخ، تن لاله زاری از خون کز زخم سینه دارد گل های بی شماره
از گوشِ گوشواری دو گوشواره بردند دارد به گوش خونین خون جای گوشواره
یک کودک سه ساله خفته کنار گودال ترسم که شمر آید، در قتلگه دوباره
درخیمه آب بردند، بهر رباب بردند سینه شده پر از شیر، کو طفل شیر خواره
مادرعجب دلی داشت، ذکر علی علی داشت آب فرات می زد بر حنجرش شراره
چون سینه ها نسوزند؟! چون اشک ها نریزند؟! جایی که ناله خیزد از قلبِ سنگ خاره
یاس سفید و نیلی، طفل یتیم و سیلی میثم در این مصیبت، خون گریه کن هماره
هنوز همه گزینه ها روی میز اند
و گویا رعایا دیگر از کدخدای ظاهری حرف شنوی ندارند
و شاید کدخدای اصلی در جای دیگر نشسته است ...
اين روزها كه مذاكره به بحث اصلي محافل رسانهاي و سياسي كشور و حتي فراتر از مرزها بدل شده است، در موضع موافقت يا مخالفت، گاهي طيف وسيعي از افراد در كنار يكديگر تصور شده يا از يك منظر ديده ميشوند. به نظر ميرسد منشأ برخي قضاوتهاي سطحي غيرمنصفانه در مورد مواضع طيفهاي گوناگون نيز با اين مسئله بيارتباط نباشد. در خصوص نگاه به مذاكره با امريكا در كشورمان ميتوان چند دسته و نگرش مشخص را شناسايي نمود:
نظر جالب وزیر دولت یازدهم در مورد رئیس جمهور سابق:
جسورترین مدیر در تاریخ انقلاب!
http://naftnews.net/view/3374/
اینجاست که فقط می توان گفت: امان از اپورتونیسم!!!
یا به قول معروف: همراه با مردم، همگام با مسئولین!
را به بازنشستگان تازه بازگشته به کار (!)
و همچنین جوانان ایرانی جویای کار (!)
تبریک عرض می کنم.
حق دولت، حق مجلس!
اصل پنجاه و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قواي حاكم در جمهوري اسلامي ايران را شامل قوه مقننه، قوه مجريه و قوه قضائيه دانسته كه زير نظر ولايت مطلقه امر و امامت امت بوده و اين قوا مستقل از يكديگرند. همچنین اصل پنجاه و هشتم همین قانون تأکید می نماید اعمال قوه مقننه از طريق مجلس شوراي اسلامي است كه از نمايندگان منتخب مردم تشكيل مي شود. روشن است که قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که به حق میثاق ملی لقب گرفته است ساختار قوا در جمهوری اسلامی به گونه ای صورتبندی نموده است که در عین پیشبرد امورد جاری، مستقل بوده و این از نقاط قوت ساختار قدرت در نظام اسلامی است. با این حال در هیاهوهای سیاسی داخل کشور و متأثر از گرایش های جناحی، گاه مشاهده می گردد که این نقطه قوت قابل توجه نادیده گرفته شده و حتی تلاشهایی برای زیرپانهادن آن انجام می پذیرد. در حالی که هم رئیس جمهور منتخب ملت بوده و حقی که به موجب قانون دریافت نموده است او را در رأس قوهی مجریه قرار داده است، نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز منتخبین ملت بوده حق قانونی تصویب نهایی قوانین، نظارت بر قوه مجریه و نیزرأی اعتماد و یا احیاناً عدم اعتماد به کابینه پیشنهادی رئیس جمهور به آنان واگذار شده است.
انکار ولایت سیاسی امیرالمؤمنین (ع) در تنها کشور پیروِ اهل بیت!
وقتی خط فکری پدرمعنوی گروهک تروریستی از سرمقاله روزنامه اصلاح طلب سر درمیاورد.
روزنامه بهار در سر مقاله روز چهارشنبه خود به قلم علیاصغر غروی با عنوان «امام؛ پیشوای سیاسی یا الگوی ایمانی؟» مدعی گردید که جزو وظایف رسولان الهی، از جمله پیامبر اسلام، تعیین جانشین یا خلیفه، که اصطلاحا نصب میگویند، برای تشکیل حکومت و اداره امور دنیای مردم نبوده است. بدین ترتیب در یک روزنامه اصلاح طلب به قلم یکی از منحرفان یروی یک روحانی نمای منحرف، ولایت سیاسی و حکومتی امیرالمؤمنین رسماً مورد انکار قرار می گیرد! این مسئله به خوبی نشان می دهد که مشکل به اصطلاح اصلاح طلبان با ولایت فقیه نیست که با اساس ولایت است. آیا وقت آن نرسیده که برخی ساده اندیشان بیدار شوند!
بگذاریم وحدت، همچنان تحکیم یابد!
انتخابات ساليانه شوراي مركؤي اتحاىيه انجمن هاي اسلامي ىانشجويان سراسر كشور (ىفتر تحكيم وحىت) ىر حالي برگزار گردید که نام این تشکل با پیشینه پر فراز و فرود جنبش دانشجویی مسلمان در کشور ما عجین شده است و با نگاهی بدان می توان تاریخ این جنبش را مرور نمود. این اتحادیه دانشجویی که در اغازین روزهای پیروزی انقلاب و با هدف وحدت افزایی ایجاد گردید در مقاطع مختلف سیاسی کشور، اعم از تسخیر لانه جاسوسی، انقلاب فرهنگی، دفاع مقدس و ... نقش آفرینی نموده است.
برای کدام پیاز فروش؟!
تاریخ سرشار از درسهایی است که انسان ها در طی قرون و اعصار با آن مواجه بوده است و مطالعه آن خردمندان را اندرزی مفید. با این حال به تعبیر زیبای ذات باری تعالی أَلَمْ یَأْتِهِمْ نَبَأُ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَقَوْمِ إِبْرَاهِیمَ وِأَصْحَابِ مَدْیَنَ وَالْمُؤْتَفِکَاتِ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَیِّنَاتِ فَمَا کَانَ اللّهُ لِیَظْلِمَهُمْ وَلَـکِن کَانُواْ أَنفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ. آری انسان مغرور و سرکش از مرور سرنوشت پیشینان درس نگرفته و کژراهه انان را می پیماید.
نقد و بررسی ادعاهای عجیب آقای هاشمی
آیا امام با حذف شعار «مرگ بر آمریکا» موافق بود؟
انتشار بخشهایی از کتاب جدید حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی با عنوان «صراحت نامه» در پایگاه اینترنتی ایشان با واکنشهای متفاوتی مواجه شده است. هرچند عده ای معدود که سالها دل خوشی از شنیدن این شعار نداشته اند، تا ان حد ذوق زده شده اندکه گمان بر تغییر سیاستهای کلی نظام در خصوص استکبار ستیزی برده اند، اما واقعیت آن است که بررسی دقیق اظهارات اقای هاشمی نشان می دهد که متآسفانه برخی از این اظهارات با واقع مطابق نبوده و دچار تناقضات قابل توجه تاریخی و معرفتی است. در این نوشتار به برخی از این مسائل اشاره خواهدگردید:
بشکند دستی که جام را زهر کرد ...
یک روز شنیدم که امام قطعنامه را قبول کردند. خیلی ناراحت شدم . عصر رفتم خدمت امام .دیدم روی نیمکت دراز کشیده اند .من یک چارپایه کشیدم جلو و نشستم و چون خیلی خودم ناراحت بودم از قبول قطعنامه رو کردم به ایشان و گفتم شنیده ام که شما را وادار کردند که قبول کنید قطعنامه را. می خواستم ببینم واقعیت چیست؟ امام هیچ چیزی به من نگفتند .دستشان را روی چشمشان گذاشتند . فهمیدم که انقدر ناراحت هستند که نمی توانند با من حرف بزنند .من آمدم منزل و یک هفته از زیرزمین منزل بیرون نیامدم. (از خاطرات دکتر زهرا مصطفوی )
تبیین بیانات مقام معظم رهبری در دیدار دانشجویان
نسبت تکلیف و نتیجه در مکتب سیاسی اسلام
تکلیفگرایی و عمل به تکلیف یکی از محوریترین ابعاد رفتار فردی و اجتماعی معتقدان به یک آیین است و در این میان، در اندیشهی اسلامی نیز با توجه به چارچوب تربیتی دین مبین اسلام، به این مسئله توجه ویژهای شده است. در فقه امامیه، تکلیف را خواست شارع برای انجام دادن یا انجام ندادن امری دانستهاند که برآوردن آن خواست، مستلزم سختی و مشقتی است. این خواست شارع به صورتحکمبیان میشود و خطابی است که متعلق آن افعال مکلَّفین است. تکلیفمداری یکی از اصلیترین محورهای عمل مؤمنان در طول تاریخ بوده است و البته با پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل نظام اسلامی، مسئلهی تکالیف اجتماعی دینی نیز بسیار پررنگتر شده است. در عین حال، یکی از پرسشهای جدی که حول مسئلهی تکلیف و خصوصاً تکلیف اجتماعی مطرح است، حدود و ثغور آن و نسبت آن با مقولهی نتیجه است. به عبارت دیگر، آیا در عمل به تکلیف، توجه به نتیجهبخش بودن یا نبودن و کم و کیف آن لازم است؟ از جهاتی این بحث را میتوان با دوگانهی «هدف و وسیله»، که بحث بسیاری از متفکرین بوده است، نیز تطبیق داد.
«فبشر عبادالذين يستمعون القول فيتبعون احسنه»